Iz Prijedora, tihog grada na Sani, do velike scene Narodnog pozorišta u Beogradu – put Nine Fuštar nije bio slučajan, već satkan od rada, talenta i iskrene ljubavi prema muzici. Rođena 1999. godine u Prijedoru, Nina je prve note odsvirala i prve muzičke korake napravila upravo u svom gradu. Završila je Osnovnu školu „Petar Kočić“ i Osnovnu muzičku školu „Savo Balaban“, a potom i srednju muzičku – na dva odsjeka, klavirskom i teoretskom. Dva puta je ponijela titulu đaka generacije, na kraju osnovnog i srednjeg obrazovanja, potvrdivši da se predan rad uvijek prepoznaje.
DIRIGOVANJE KAO POZIV
Ljubav prema dirigovanju javila se rano. Upravo taj predmet bio je presudan da upiše teoretski smjer.
Sa samo 16 godina osnovala je vokalnu grupu „Ameno“, okupljajući prijatelje srednjoškolce i praveći prve ozbiljne dirigentske korake. Kao član hora „Vila“ u Prijedoru dodatno je oblikovala svoj muzički izraz i učvrstila odluku da muzika bude njen životni put. Studije dirigovanja započela je u Sarajevu, na Muzičkoj akademiji u klasi profesora Daria Vučića, a potom nastavila u Beogradu na Fakultet muzičke umetnosti u Beogradu u klasi profesora Bojana Suđića, gdje je završila osnovne i master studije. Tokom školovanja nastupala je kao dirigent na festivalima savremene muzike KoMA i Međunarodnoj tribini kompozitora, potvrđujući da mlade godine nisu prepreka za velike rezultate.
PRVA MLADA DIRIGENTICA U OPERSKOM STUDIJU
Posebno poglavlje njene karijere ispisano je u Operi Narodnog pozorišta u Beogradu. Nina je uspješno završila dvogodišnje profesionalno usavršavanje u operskom studiju „Borislav Popović“ – kao prvi mladi dirigent u istoriji tog studija.
Dirigovala je operom „Snježana i 7 patuljaka“, bila angažovana kao asistent dirigenta u pripremi opere „Falstaff“, a njen operski debi na Velikoj sceni bila je Rosinijeva „Pepeljuga“. Povodom obilježavanja stogodišnjice baleta, premijerno je izvela balet „Banović Strahinja“, koji je proglašen najuspješnijom predstavom sezone, dok je Nina odlikovana javnom pohvalom za rezultate od izuzetnog značaja.
Sarađivala je sa orkestrom Narodnog pozorišta u Beogradu, Simfonijskim orkestrom RTS-a, Gudačima Svetog Đorđa, Western Balkan Youth Orchestra, kao i Orkestrom Muzičke akademije u Sarajevu. Od januara 2025. godine obavlja dužnost dirigenta-šefa hora Opere Narodnog pozorišta u Beogradu, čime je postala jedna od najmlađih na tako odgovornoj funkciji.
OD BALKANA DO KINE
Kao dirigent nastupala je širom regiona – u Bosni i Hercegovini, Srbiji, Crnoj Gori, Kosovu, Sjevernoj Makedoniji i Albaniji – ali i u Kini, gdje je nedavno gostovala sarađujući sa horom Friends of Vienna Boys Choir, čiji su osnivači čuveni Bečki dječaci.
Učesnica je i međunarodnog projekta “Opera: Past, Present, Perfect”, čime nastavlja širiti svoj umjetnički horizont.
UMJETNOST I IZVAN MUZIKE
Nina nije samo dirigent. Učestvovala je na multimedijalnoj izložbi “Potkanje” u Muzeju primijenjenih umjetnosti u Beogradu, obavljala funkciju studenta prorektora Univerziteta umjetnosti u Beogradu, te bila jedna od protagonista projekta „re:Generacija“, čiji je film prikazan i u sjedištu Ujedinjenih nacija u Njujorku. Posebno ističe da je član Odreda izviđača „Mladen Stojanović“ iz Prijedora, kao i da već četiri godine vodi hor “Odjek” iz Zemuna – detalj koji pokazuje da, uprkos velikim scenama, nije zaboravila vrijednosti zajedništva i rada sa mladima.
HOBI KOJI POSTAJE UMJETNOST
Iza ozbiljne dirigentske palice krije se i jedna nježna, kreativna duša. Nina voli da šije. Tako je za suknju koju je sama sašila, sašila i detalje poput cvjetova od tila, prsluka, rajfa i tako neke sitnice uglavnom neke detalje za svoje nastupe šije sama.. Ponekad joj, kaže, najviše prija tišina i dobra knjiga, nekad trening a voli pogledati i dobar film.
– Ipak, mislim da je moj glavni hobi postao moja profesija, pa je to privilegija koju mnogi nemaju. Aktivno sviram klavir, a tokom školovanja sam učila gitaru, violončelo i orgulje – poručila je Nina i dodala da želi da njen umjetnički put bude zasnovan na kvalitetu i da bude okružena kvalitetnim i poštenim ljudima, koji iskreno i predano rade svoj posao, jer vjeruje da samo sa takvim ljudima i saradnicima muzika može postati nešto više od zapisanih nota.
Nina Fuštar danas stoji pred horom i orkestrom na velikoj sceni, ali iza svakog njenog pokreta stoje godine rada, odricanja i tihe posvećenosti. Njen put nije građen preko noći – građen je u učionicama prijedorskih škola, na probama sa srednjoškolcima, u horovima, na akademijama, uz sate vježbanja. U vremenu brzih uspjeha i kratkog trajanja, Nina predstavlja onu drugu, tišu stranu uspjeha – onu koja se temelji na znanju, disciplini i karakteru.
Njena karijera već sada ima impresivne stranice, ali možda je još važnije to što je zadržala skromnost, širinu interesovanja i potrebu da stalno uči. Dok dirigentskom palicom povezuje desetine glasova u jedan sklad, Nina zapravo radi ono što joj je oduvijek bio cilj – pretvara zapisane note u emociju. A to je dar koji se ne uči samo na akademijama, nego nosi iz kuće, iz grada u kojem si odrastao i iz ljudi koji su te oblikovali. I zato njena priča nije samo priča o uspjehu jedne mlade dirigentice. To je priča o tome kako talenat, kada se spoji sa radom i karakterom, može da preraste lokalne okvire, a da pritom nikada ne izgubi svoje korijene.
infoprijedor.ba
